Vanochtend kreeg ik om half tien het verlossende telefoontje. Meike was 90 gram gegroeid en ze mochten naar huis. De jongens liepen nog wel in hun pyjama's, dus het was even stressen, maar om 10h00 reed ik beide jongens in de rolstoel bij Rolinda naar binnen (tot groot vermaak van de overige moeders).
Om vijf over elf stond de kraamhulp op de stoep. We hebben dezelfde als bij Joel. Ze is ons toen ook prima bevallen, dus we zijn blij dat ze er nu weer is. De jongens moeten nog wel erg wennen dat Rolinda en Meike weer thuis zijn. Het valt hun behoorlijk tegen dat Rolinda nog de hele dag in bed ligt. Ook is zo'n zusje best lastig. Net als jij drinken wilt, moet je vader ineens je zusje verschonen. Maar goed, dat zal ook wel wennen.
Vanochtend stond de advertentie in het ND dat Meike geboren was. We hadden ons telefoonnummer er bij gezet. Het is leuk om te merken hoeveel mensen meeleven. Vanmiddag kwamen oom Jan en tante Jacqueline langs. Dat was erg gezellig. Vanavond hadden we de eerste avond met ons vijven. Vooral Joel vond dat heel bijzonder. Voor hij ging slapen heeft het nog even uitgelegd. Toen mama naar het ziekenhuis ging waren we met vier en nu zijn we met vijf.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Joël is al net zo'n denkertje als onze Lucas. Fijn dat jullie weer herenigt zijn. Het zal inderdaad wel even wennen zijn ook voor de jongens, met hun nieuwe zusje erbij en mama nog in bed. Ik ben zo benieuwd naar jullie allemaal! Tot gauw!!
Josine en de rest
Een reactie posten