We zijn nu anderhalve week verder en we zijn eindelijk een beetje weer op orde. De hoeveelheid dozen in de woonkamer en op de slaapkamers wordt elke dag gelukkig minder. Alleen de zolder is nog een megapuinhoop, maar dat doen we uiteraard als allerlaatste.
In onze tuin lijkt de vervuiling van de grond toch iets groter te zijn dan vooraf verwacht. Deze week wordt er nog een grondiger onderzoek verricht en daaruit zal blijken of er een officiele bodemsaneringsprocedure gaat volgen of dat het sneller geregeld kan worden. Hoe vuiler de grond, hoe officieler het allemaal moet. Enorme pech voor ons dus, want nu kan het nog wel tijden duren voor onze berging geplaatst gaat worden en we de bestrating kunnen gaan leggen.
De kinderen zijn nu na een week eindelijk weer een beetje gekalmeerd. We hebben daar dan ook hard ons best voor gedaan en we begonnen afgelopen weekend te merken dat ze weer wat rustiger en relaxter worden. Ze huilen niet meer om het minste of geringste en ze slapen ook weer beter.
Meike heeft ook ineens een sprongetje gemaakt: ze geeft veel duidelijker aan wat ze wel en niet wil en lijkt ineens weer een stuk ouder. Ook herkend ze Joel en Renzo ineens tussen een heleboel kinderen. Dat is erg grappig om te zien. Als ze een van beiden ziet, begint ze heel hard te lachen (een soort slappe lach). De jongens vinden dat heel grappig en proberen haar ook steeds zo te laten lachen.
Sinds twee dagen zijn we begonnen Meike een beetje banaan te voeren elke dag. Ze snapt er nog helemaal niets van en spuugt de helft dan ook weer vrolijk uit. Ze heeft nog 3 weken om te oefenen, want dan is ze 6 maanden en dan heeft ze echt groente en fruit nodig naast de borstvoeding.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten